اعمال مردم هر صبح و شام به حضور امام عصر (عج) عرضه میشوداعمال مردم هر صبح و شام به حضور امام عصر عرضه میشود و ایشان از اعمال خوب و پسندیده مردم شاد و از اعمال ناشایست آنها اندوهگین میشوند.متن زیر برشی از کتاب «معرفت امام زمان» اثر ابراهیم شفیعی سروستانی است که در ادامه میخوانید؛شیخ صدوق (ره) در کتاب الهدایة [فی الأصول و الفروع] در «باب الإمامه» پس از بیان مبانی امامت و اصول اعتقاد شیعه در این زمینه، به موضوع معرفت امامان پرداخته و در ذیل بابی با عنوان «باب شناخت امامانی که پس از پیامبر، حجت بر مردم هستند»، به تفصیل در این زمینه سخن گفته است. در قسمت قبل به بحث پیشوایان دوازده گانه پرداخته شد. شیخ صدوق معتقد است نخستین ویژگی امامان اهل u202c بیت (ع) این است که نام و تعداد آنها براساس نص الهی و تعیین رسول گرامی اسلام مشخص شده است و هیچ تغییر و تبدّلی در آن راه نمییابد.در ادامه ویژگیهای بعدی را میخوانیم:۲. والیان امرشیخ صدوق (ره) پس از اشاره به نام دوازده امام به بیان ویژگیهای این امامان و آنچه مسلمانان باید در مورد آنها معتقد باشند، پرداخته است: واجب است که معتقد باشد آنها «اولی الأمر» هستند؛ همانها که خداوند امر به اطاعت آنها کرده است. [۱]کلام شیخ صدوق اشاره به این آیه از قرآن کریم دارد که میفرماید: یا أیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللَّهَ و أَطِیعُوا الرَّسُولَ وَ أُوْلِی الأَمْرِ مِنْکُمْ. [۲] ای کسانی که ایمان آورده اید، خدا را اطاعت کنید و پیامبر و اولیای امر خود را [نیز] اطاعت کنید.امینu202c الاسلام طبرسی (۴۶۸ ۵۴۸ ه. ق) ذیل این آیه، در بیان مراد از «اولی الأمر» مینویسد: در [تفسیر عبارت] «أولی الأمر»، دو نظر میان مفسران وجود دارد. نظر اول این است که آنها حاکمان (

مرگ خلیفهای که فرج آل محمد (صلی الله علیه و آله) را به همراه دارد.ابوبصير از حضرت امام جعفر صادق (عليه السّلام) روايت كرده كه ایشان فرمودند:«در آن ميان كه مردم در عرفات ايستادهاند ، ناگاه سوارى كه بر شترى تندرو سوار است نزد آنان آمده و ايشان را از مرگ خليفهاى آگاه كند كه فرج آل محمّد (صلّى اللّٰه عليه و آله) و گشايش همگى مردم در "مرگ" اوست.وفرمود: هنگامى كه در آسمان نشانهاى ديديد [كه آن] آتش بزرگى است كه از جانب مشرق چند شب سر مىكشد ، پس فرج مردم بِدان وقت است و آن اندكى پيش از [ظهور یا قيام] قائم (عليه السّلام) است.مروری بر روایت:حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) در این روایت شریف خبر میدهند که در موسم حجّ و زمانیکه حجاج و حجّ گذاران در عرفات جمع شدهاند ، شخصی بمیان مردم آمده و خبر مرگ خلیفه و رهبری را منتشر میکند.استفاده از «نَاقَةٍ ذِعْلِبَةٍ» بمعنای ماده شتری تیزرو و چابک است ، نشان از تعجیل فرد خبر دهنده است تا از اجتماع مردم در عرفات برای انتشار خبر خود بصورت گسترده نهایت استفاده را ببرد.۱)- گروهی از افراد ، بویژه شیعیان انقلابی ایران اعتقاد دارند که منظور از «نَاقَةٍ ذِعْلِبَةٍ» وسیلۀ نقلیهای پیشرفته و مدرن با سرعتی زیاد و خارق العاده میباشد ؛ اما شیعیان امامیّه معتقد هستند که لوازم و ابزار مدرن و ساختههای بشری به مقتضای ارادۀ الهی متوقف شده و از کار میافتند. اگر غیر از این باشد ، چه نیازی به وسیلهای تندرو و حضور در صحرای عرفات میباشد ، وقتیکه انواع رسانههای دیداری و شنیداری و اینترنت برای داده پردازی و اطلاع رسانی موجود میباشد؟! پس این امر ، فقط یک دلیل محکم میتواند داشته باشد ، و آن هم از کار افتادنِ توانمندیهای مبتنی بر دانش بشری میباشد.۲)- ای

یکی از برترین اعمالی که در گنجینۀ روایات اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) بسیار بدان توصیه شده است ، اهتمام جدّی به صلوات بر محمد و آل محمد است.صلوات بر محمد و آل محمد (علیه و علیهم السلام) بقدری از اهمیت بالائی برخوردار است که بر اساس روایات، هیچ چیزی در ترازوی اعمال انسان در روز قیامت سنگین تر از صلوات بر محمد و آل محمد نیست. حضرت امام جعفر صادق (علبه السلام) در حدیثی بنقل از پیامبر (صلواة الله علیه و آله و سلم) فرمودند:«رسول خدا (صلی الله علبه و آله) فرمود: بلند کنید صداهای خود را به صلوات بر من؛ زیرا صلوات بر من و بر اهل بیت من نفاق را میبرد.عَبْدُ اللهِ بْنِ سَنَانٍ عَنْ أَبی عَبْدِ اللهِ (علیهالسلام) قَالَ: سَمِعْتُهُ یَقُولُ: «قالَ رَسُولُاللهِ (ص): اِرفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ بِالصَّلَاةِ عَلَیَّ فَإِنَّهَا تَذْهَبُ بِالنِّفَاقِ».منابع:مکارمالاخلاق: صفحه ۳۱۲.وسائلالشیعه: جلد ۷ ، ص ۱۹۱ و ۱۹۲.«صلوات» همچو نوری است که سرزمین وجودمان را بیش از پیش آباد میکند، پس از خدای متعال عاجزانه بخواهیم به صلواتهایمان خاصیت عطا کند؛ چرا که وقتی خدا چنین محبتی کند، آن موقع دعاها به استجابت بیشتر نزدیک میشود و بیشتر میتوان در حریم امام عالم خاصیت داشت و مفید بود.

حضرت مولانا امام محمّد باقر (علیه السلام) فرمودند:مَنْ لَمْ يَعْرِفْ سُوءَ مَا أُوتِيَ إِلَيْنَا مِنْ ظُلْمِنَا وَ ذَهَابِ حَقِّنَا وَ مَا نُكِبْنَا بِهِ فَهُوَ شَرِيكُ مَنْ أَتَى إِلَيْنَا فِيمَا وُلِّینَاههر کسی که ظلمها و حق کُشیهائی که بر ما اهلبیت (علیهم السلام) وارد شده را زشت نداند و آن را محکوم نکند یا در صدد توجیه آن باشد ، با آن کس که بر ما ستم کرده شریک است.منبع:ثواب الأعمال و عقاب الأعمال: جلد ۱ ، صفحه ۲۰۸.